પ્રાથમિક શિક્ષણ તો માતૃભાષામાં જ અપાય

રોજે રોજ કેટલાય માં-બાપના પૂછવા આવે છે કે અમારે અમારા બાળકોને ક્યાં માધ્યમમાં ભણાવવા જોઈએ ? આ બાબતે મારે મારા વિચારો આપ સૌ સાથે પણ શેર કરવા છે.
બાળકના સંપૂર્ણ વિકાસ માટે બાળકને એ ભાષામાં ભણાવવો જોઈએ જે ભાષા એના ઘરમાં બોલાતી હોય, એની આસપાસ બોલાતી હોય. ઘરમાં જો અંગ્રેજી ભાષાનો મહત્તમ ઉપયોગ થતો હોય તો બાળકનો અભ્યાસ અંગ્રેજી માધ્યમમાં અને જો ગુજરાતી ભાષાનો ઉપયોગ થતો હોય તો ગુજરાતી ભાષામાં બાળકનો અભ્યાસ થવો જોઈએ. માતૃભાષામાં અભ્યાસ કરનાર બાળકનું દિમાગ બાકીની બીજી ભાષાઓ બહુ ઝડપથી શીખી શકે છે. તમારે આ માટે એક પ્રયોગ કરવો હોય તો કરી જો જો.
એકસમાન ધોરણમાં ભણતા એક ગુજરાતી માધ્યમના અને એક ગુજરાતી માધ્યમના વિદ્યાર્થીને એકસમાન કામ સોંપજો. બંનેને ગુજરાતીમાં અને અંગ્રેજીમાં મોબાઈલ નંબર લખાવજો. ગુજરાતી માધ્યમનો વિદ્યાર્થી બંને ભાષામાં સરળતાથી લખી શકશે અને અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણતો વિદ્યાર્થી ગુજરાતીમાં નંબર લખવામાં મુશ્કેલી અનુભવશે.
અંગ્રેજી ભાષાનું મહત્વ ખુબ છે એ સાચી વાત પણ એના માટે માધ્યમ અંગ્રેજી હોવું બિલકુલ જરૂરી નથી (જેના ઘરમાં અંગ્રેજી ભાષાનો ઉપયોગ થતો હોય એ અંગ્રેજી માધ્યમ અપનાવે તો સ્વીકાર્ય છે ) અંગ્રેજીને ભાષા તરીકે શીખવી જ જોઈએ અને ગુજરાતી માધ્યમમાં અભ્યાસ કરીને પણ અંગ્રેજી ભાષા પર પ્રભુત્વ મેળવી શકાય. ધો.12 સુધી ગુજરાતી માધ્યમમાં અભ્યાસ કરેલો વિદ્યાર્થી અને અંગ્રેજી માધ્યમમાં અભ્યાસ કરેલો વિદ્યાર્થી જ્યારે મેડિકલ કોલેજમાં પ્રવેશ મેળવે ત્યારે ગુજરાતી માધ્યમવાળો વિદ્યાર્થી બિચારો પોતાની જાતને પછાત મહેસુસ કરતો હોય છે કારણકે પ્રથમ વર્ષે એને ભણવામાં, લખવામાં, બોલવામાં બહુ તકલીફ પડે છે. બીજા વર્ષે બંને સમાન થઈ જાય અને પછીના વર્ષથી ગુજરાતી વાળો (અહિયાં માતૃભાષામાં ભણેલો એમ જ સમજવું.) આગળ નીકળી જાય.
પીજીની પરીક્ષાઓ મોટાભાગે માતૃભાષામાં ભણેલા વિદ્યાર્થીઓ જ પાસ કરી જાય છે. તમારા શહેરના સુપર સ્પેશિયાલિષ્ટ ડોકટરોની યાદી બનાવો અને તપાસ કરો કે એ ક્યાં માધ્યમમાં ભણ્યા હતા ?
ગુજરાતી ભાષામાં અભ્યાસ કરતી વખતે ગુજરાતીમાં ઉપયોગમાં લેવાતા મહત્વના શબ્દોનું અંગ્રેજી શીખવાની ટેવ પડે તો કોઈ જ મુશ્કેલી ઉભી નહિ થાય. આજે તો હવે પાઠ્યપુસ્તકમાં ગુજરાતી શબ્દની સાથે કૌંસમાં અંગ્રેજી અર્થ પણ આપવામાં આવે છે જે પહેલા નહોતું થતું.
આપણા દિમાગમાં એ વાત ઘુસી ગઈ છે અથવા પ્રયત્નપૂર્વક ઘુસાડી દેવામાં આવી છે કે અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણે તો જ બાળકનો વિકાસ થાય. કઠપૂતળીની જેમ એક બે અંગ્રેજી કાવ્ય બોલી જતા બાળકોને જોઈને આપણે સાવ પછાત છીએ એવું અનુભવવા લાગ્યા છીએ. આપણને આપણા બાળકના ભવિષ્યની જેટલી ચિંતા છે એના કરતા સમાજના લોકો શું કહેશે તેની વધુ ચિંતા કરીએ છીએ.
વાલીઓ બિચારા મોટા મોટા સપનાઓ સાથે સંતાનોને અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણાવવા મૂકે જ્યાં ભાષા પર પ્રભુત્વ ધરાવતા શિક્ષકો જ નાં હોય મેં તો એવી શાળાઓ અને કોલેજો જોઈ છે જ્યાં અંગ્રેજી માધ્યમમાં ભણતા વિદ્યાર્થીઓને ભણાવતા શિક્ષકોને જ અંગ્રેજી ના આવડતું હોય અને એ ગુજરાતીમાં જ ભણાવતા હોય ખાલી શબ્દો અંગ્રેજીમાં બોલે બાકી બધું ગુજરાતી જ હોય. આમ બિચારું બાળક પણ શું કરે ?
છેલ્લે એટલું જ કહેવું છે કે બાળકને જે ભાષામાં ભણાવવું હોય એ ભાષા ભણાવજો પણ ભણાવવાનું માધ્યમ નક્કી કરતી વખતે તમારા સ્ટેટ્સ કે દેખાડાને મહત્વ આપવાને બદલે તમારા ઘરમાં કઈ ભાષા બોલાય છે આજુબાજુમાં કઈ ભાષા બોલાઈ છે એ પણ જરા જોજો. અંગ્રેજીનાં ગાંડપણામાં માતૃભાષા ભૂલાઈ ના જાય એનું ધ્યાન રાખજો. કમસેકમ પ્રાથમિક શિક્ષણ તો માતૃભાષામાં જ અપાય એ જરૂરી છે.

ઇંસાનની અસલિયત તેના ખુનનો પ્રકાર,સંસ્કાર, વ્યવહાર અને નિયત ઉપર નિર્ભર કરે છે.

એક રાજા ના દરબારમાં એક અજાણી વ્યક્તિ નોકરી માટે આવે છે.

રાજા તેની લાયકાત પુછે છે.

જવાબમાં અજાણી વ્યક્તિ કહે છે કે હું અક્કલથી કોઇ પણ જાતનો ગુચવાયેલો કોયડો ઉકેલી શકું છું.

રાજા એ એમને ધોડાના તબેલા ની જવાબદારી સોંપી દે છે.

થોડા દિવસો પછી રાજા તેમના  અતિ મોંધા અને  પ્રિય ધોડા બાબતે અભીપ્રાય પુછયો..

જવાબમાં નોકરે કંહ્યુ કે “ ધોડો અસલી નથી”

રાજા એ તપાસ કરાવી તો જાણવા મળ્યું કે ધોડાની નસલ તો અસલી છે,પરંતુ તેની માં મરી ગઈ હતી એટલે તે ગાયને ધાવીને મોટો થયો હતો.

રાજા એ નોકરને પુંછયું કે તને આ કેવી રીતે ખબર પડી ?

નોકરે જવાબ આપ્યો કે નામદાર ધોડાઓ મોઢામાં ધાસ લઈને મોઢુ ઉંચુ કરીને ખાય છે જયારે આ ધોડો ગાયની માફક નિચે નમીને મોઢુ નિચે રાખીને ધાસ ખાતો હતો.

રાજા એ ખુશ થઈને નોકરના ધરે અનાજ,ધી,અને પક્ષીઓનું માંસ વિ.મોકલી આપ્યું,અને નોકરને બઢતી આપીને તેને રાણી નાં મહેલમા નોકરી આપી,અને પછી રાજા એ તેની રાણી બાબતે સવાલ કર્યો તો જવાબમાં નોકરે કંહ્યુ કે  રાણી ની રહેણીકરણી તો મલિકા જેવી છે પણ તે રાજકુમારી નથી.

રાજા આશ્ચર્ય ચકીત થઈ ગયો..તરતજ તેણે તેની સાસુને બોલાવી..સાસુએ ખુલાસો કર્યો કે મારી દિકરી જન્મી કે તરતજ તમારી સાથે તેની સગાઇ કરી નાખવામાં આવી હતી.પરંતુ છ મહિનામાં જ મારી દિકરી મરી ગઈ ..એટલે બીજી કોઇ છોકરીને અમે ગોદ લીધી જે આજે તમારી રાણી છે.

રાજા એ નોકરને પુંછયુ કે તને આ કઈ રીતે ખબર પડી ?

નોકરે જવાબ આપ્યો કે ખાનદાન લોકોનો અન્ય લોકો સાથેનો વ્યવહાર ખુબજ સાલસ અને નમ્ર હોય છે જે આપની રાણી માં નથી.

રાજા એ ખુશ થઈને ફરીથી નોકરને ધરે અનાજ, ધેટા,બકરા વિ.ઇનામમાં આપીને  પોતાના દરબારમાં સ્થાન આપ્યું.

થોડા વખત પછી રાજા એ નોકરને બોલાવ્યો અને તેમણે પોતાનાં વિષે જાણવાની ઇચ્છા પ્રગટ કરી જવાબમાં નોકરે કંહ્યુ કે “અભય વચન આપો તો તમારી અસલીયત બાબત કંહુ”

રાજા એ આપ્યું.., એટલે નોકરે  કંહ્યુ કે “ ના તો આપ રાજા છો કે ના તો તમારો વ્યવહાર રાજા જેવો છે”

રાજા ગુસ્સાથી લાલપીળો થઈ ગયો પણ જાન માફીનું વચન આપ્યું હતું એટલે સમસમીને ચુપ રહ્યો અને રાજા એ પોતાના પિતા પાસે જઈને પુછયું કે હું ખરેખર કોનો  દીકરો છું...??

જવાબમાં તેના પિતા એ કંહ્યુ કે હા સાચી વાત છે. મારે કોઇ ઓલાદ ના હતી તેથી મેં તને એક કસાઈ પાસેથી ગોદ લીધો છે.

રાજા અચરજ પામી ગયો અને નોકરને પુછયું કે તને કેવી રીતે ખબર પડી ...???

જવાબમાં નોકરે કંહ્યુ કે ‘ બાદશાહ જયારે કોઇને ઇનામ આપે તો તે હીરા ,મોતી અને ઝવેરાતના રૂપમાં આપે છે”..., પરંતુ તમે તો મને કાયમ અનાજ,માંસ, ધેટા બકરા વિ.ઇનામમાં આપ્યા જે વહેવાર કોઇ કસાઈ ની ઓલાદ જેવો હતો...

બોધ- ઇંસાનની અસલિયત તેના ખુનનો પ્રકાર,સંસ્કાર, વ્યવહાર અને નિયત ઉપર નિર્ભર કરે છે.

હેસિયત બદલાઇ જાય છે ,પણ ઔકાત તો તેની તે જ રહે છે...‼

વિજ્ઞાન માં D.N.A. ની શોધ અમથી જ નથી થઈ..,

પૈસો આવે એટલે મન ની અમીરાત પણ આવે તેવું હોતું નથી.....‼ 👣👣👣🙏🏼🙏🏼

તેના માટે સંસ્કારી ખાનદાન નાં D. N. A. જરુરી હોય છે...!!!!

પ્રવાસ અહેવાલ

અહેવાલ

બોરુ પ્રાથમિક શાળા

તા. કાલોલ

જી.પંચમહાલ

 તા.3/2/2018ના રોજ અમારી “બોરું પ્રાથમિક શાળા”માથી પ્રવાસનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું સમગ્ર પ્રવાસનું આયોજન શાળાના  પ્રવાસમંત્રી-શિક્ષિકાબેન  શ્રીમતી પુષ્પાબેન સોલંકી, શાળાના આચાર્ય  અને અન્ય  શિક્ષકોએ ભેગા મળીને કર્યું હતું.પ્રવાસના સ્થળોની પસંદગી વિધ્યાર્થીઓને સાથે રાખીને કરવામાં આવી હતી મહુડી,મીની અમરનાથ,અડાલજનીવાવ,કાંકરીયા અને ગાંધી આશ્રમ જેવા સ્થળો પસંદ કરવામાં આવ્યા હતા.  અમે તા.3/2/2018ના રોજ સૌ બાળકો અને શિક્ષકો સવારના 5:30 કલાકે શાળાએ આવી પહોચ્યા હતા. ત્યારબાદ તૈયારી સાથે શાળાએથી પ્રસ્થાન કર્યું હતું. 11:00 કલાકે અમે સૌ મહુડી પહોચ્યા હતા. જ્યાં અમે જૈન ધર્મના ઘંટાકર્ણ્વીર દેવના દર્શન કર્યા હતા. દર્શન બાદ અમે સૌએ પાસે આવેલી ભોજનશાળામાં સાથે મળીને ભોજન લીધું હતું અને સાથે સાથે ત્યાની પ્રસિદ્ધ સુખડી પણ ખાધી હતી. ત્યાં થોડો સમય અમે મંદીર પરીસરની મુલાકાત કરી માહીતી મેળવી હતી.ત્યારબાદ અમે સૌ મીની અમરનાથ જવા નીકળ્યા હતા. ત્યાં અમે 1:00 કલાકે પહોચ્યા હતા. અમરનાથની પ્રતિકૃતિ તરીકે વિકસવાયેલ મંદીરમાં દર્શન કર્યા બાદ અમે વિવિધ રાઈડની મઝા માણી હતી અને પ્રાકૃતિક વાતાવરણનો આનંદ લીધો હતો.મીની ટ્રેન,જાયંટ વ્હીલ ઝુલા વગેરે જેવી રાઈડમાં બેસીને બાળકોએ ખૂબ મઝા કરી હતી.ત્યારબાદ બપોરે 3:00 કલાકે અમે અડાલજની વાવ પહોચ્યા હતા. વાવણી કોતરણી અને બાંધણી જોઈ અમે આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા હતા. વાવ કુલ પાંચ માળની હતી અને તેની કોતરણી આબેહૂબ હતી.ત્યાથી અમે 4:00 કલાકે ગાંધી આશ્રમ પહોચ્યા હતા સાબરમતી નદીના કિનારે આવેલા ગાંધી આશ્રમમાં તેમની સ્મૃતિઓ અને ત્યાના વાતાવરણનો અમે લ્હાવો લીધો હતો રાષ્ટ્રપિતાને વંદન કરી અમે સમગ્ર આશ્રમની મુલાકાત લીધી હતી ત્યારબાદ 5:કલાકે અમે સૌ કાંકરીયા પહોચ્યા હતા. ત્યાં અમે નગીનાવાડી,તેમજ મીની ટ્રેન,બોટીંગ,બલૂનરાઈડ મો લાભ લીધો હતો લેસર શો અને રોશની જોઈ અમે મંત્રમુગ્ધ થઈ ગયા હતા . તે ઉપરાંત આઇસક્રીમની મઝા માણી હતી. અમે કાંકરીયા જૂ માં વિવિધ પ્રાણીઓ જોઈ તેમના અંગે પરિચય મેળવ્યો હતો અને જરૂરી નોંધ પણ કરી હતી. ત્યારબાદ અમે સૌ આખા દિવસની મુસાફરી કરીને થાક્યા હતા અને હળવાશની પળોમાં અમે બધાએ ભેગા મળીને પાવભાજી  ખાધી હતી. અને ખરીદી પણ કરી હતી.  દિવસ દરમ્યાનનો થાક અમને આનંદ આપનારો બની રહ્યો હતો. 9:00 કલાકે અમે સૌ અમારી બસમાં બેસી પરત ઘરે આવવા માટે નીકળ્યા હતા દિવસ દરમ્યાનની સ્મૃતિઓને વાગોળતાં અમે સૌ 11:45 કલાકે પાછા ઘરે પહોચી ગયા હતા સમગ્ર પ્રવાસ ખુબા જ યાદગાર રહ્યો હતો અને તે દ્વારા અમે ઘણું નવું જાણ્યું અને શીખ્યા આ પ્રવાસ અમારા માટે યાદગાર બની રહયો હતો.

 સંકલન :

ગૌરાંગ કે જોશી 

(આચાર્ય)

શ્રી સતિશ પી ચૌહાણ 

(વ્યવસ્થા )

          સોલંકી પુષ્પાબેન એસ 

(પ્રવાસ મંત્રી )

                                            પઠાણ આફરોજાબાનું એસ.

 (વિદ્યાર્થી ,પ્રવાસ સમિતિ)

    

શિક્ષક એટલે કોણ?

ખુબજ મજાની વાત છે!
અને છતાંયે છે કંપાવી મૂકે તેવી!

એક શાળાના આચાર્ય એ વિદાય સમારંભના પ્રવચન માં કહેલું કે,

“ડોક્ટર તેના બાળકને ડોક્ટર બનાવવા માગતો હોય છે,
એંજીનીયર તેના બાળકને એંજીનીયર બનાવવા માગતો હોય છે,
અને કોઈ બિઝનેસમેન તેના બાળકને કોઈ કંપની નો સીઈઓ બનાવવા માગતો હોય છે!

પરંતુ એક શિક્ષક પણ તેના બાળકને આમાનું જ કૈંક બનાવવા માંગતો હોય છે!
કોઈ ને ય પોતાની અંગત પસંદગીથી શિક્ષક બનવું નથી.

ઘણું દુ:ખદ છે, પરંતુ હકીકત છે!

ભોજન સમારંભમાં ટેબલ ની ફરતે બેઠેલા મહેમાનો જિંદગી વિષે ચર્ચા કરી રહ્યા હતા. એક વ્યક્તિ જે કોઈ કંપની ના સીઈઓ હતા, તેમણે શિક્ષણ માં રહેલ મુશ્કેલી ની ખુલાસાવાર ચર્ચા કરવાનો નિર્ણય કર્યો. તેમણે દલીલ કરી કે, “જે વ્યક્તિ એ પોતાની જિંદગી ના ઘડતર માટે શિક્ષણને શ્રેષ્ઠ વિકલ્પ તરીકે પસંદ કરેલ હોય, તેની પાસેથી કોઈ એક બાળક શું શીખી શકે?”

પોતાના મુદ્દા ઉપર વધુ વજન આપવાના હેતુથી તેમણે ટેબલના બીજા છેડે બેસેલા એક મહેમાન ને કહ્યું,

“પ્રામાણિકતાથી કહેજો બોની, તમે શું બનાવો છો?” એમનો મતલબ કમાણી થી હતો.

શિક્ષિકા શ્રીમતિ બોની, પોતાની પ્રામાણિક્તા તેમજ નિખાલસતા માટે પ્રખ્યાત હતા. તેમની જવાબ આપ્યો,

“તમારે જાણવું છે, હું શું બનાવું છું?
(એમણે એકાદ શ્વાસ લેવા પૂરતા અટકી ને વાત આગળ ચલાવી)

“બાળકોએ કલ્પના પણ કરી હોય તેના કરતાં વધુ મહેનત તેમની પાસે કરાવું છું

તેમને મળેલા C+ ગ્રેડ નું મહત્વ તેમણે પરમ વીર ચક્ર કરતાં પણ વધુ લાગે, એવો અનુભવ કરાવું છું

જે માં-બાપ તેમના પાંચ મિનિટ પણ શાંત બેસાડી શકતા નથી, તેમને પિસ્તાળીસ મિનિટના પિરિયડમાં સળંગ બેસારું છું અને તે પણ, આઈ-પોડ, ગેઇમ ક્યુબ, કે, ભાડે લાવેલી ફિલ્મની CD વગર!

તમારે જાણવું છે હું શું બનાવું છું?
(અહિંયા તેઓ ફરીવાર અટકયા અને ટેબલ પર બેઠેલા પ્રત્યેક વ્યક્તિ સામે નજર માંડી)

“હું તેમણે આશ્ચર્ય ચકિત બનાવું છું! 

હું તેમને પ્રશ્નો પૂછતા કરી દઉં છું

હું તેમને ખરા દીલથી માફી માંગતા શીખવાડું છું

હું તેમને તેમની તમામ ક્રિયાઓ માટે આદર ધરાવતા અને જવાબદારી લેતા શીખવાડું છું

હું તેમને લખતા શીખવાડું છું અને તેમની પાસે લખાવું છું અને સમજણ પાડું છું, કે, માત્ર કી-બોર્ડ જ સર્વસ્વ નથી

હું તેમની પાસે વંચાવું છું અને વંચાવું છું અને વંચાવું છું

હું તેમની પાસે ગણિત ની બધીજ ગણતરીઓ કરાવું છું, અને એ બધાજ બાળકો ઈશ્વરે આપેલા મગજ નો ઉપયોગ કરીને કરે છે, માનવી એ બનાવેલા કેલ્ક્યુલેટર નો નહીં

બીજા દેશોમાંથી આવેલા સ્ટુડન્ટ્સ ને ઈંગ્લિશ વિષય બાબત માં જે પણ જાણવું જરૂરી હોય, તે સઘળું કેમ શીખી શકાય, તે શીખવાડું છું અને તે પણ પોતાની સંસ્કૃતિની મૌલિકતા જાળવી રાખીને

હું મારા વર્ગખંડને એવી જગ્યામાં રૂપાંતરીત કરું છું જ્યાં મારા બધા સ્ટુડન્ટ્સ ને સલામતીનો અનુભવ થાય!

અંતે હું તેમને સમજાવું છું, કે, જો તેઓ તેમને મળેલી તમામ સોગાતો નો ઉપયોગ કરે, સખત મહેનત કરે અને પોતાના હ્રદયના અવાજને અનુસરે, તો તેઓ પોતાની જિંદગીમાં અવશ્ય સફળ થઈ શકે!
(શ્રીમતિ બોની અહીં છેલ્લી વખત અટકયા અને તેમને આગળ ચલાવ્યું)

અને પછી જ્યારે લોકો ‘હું શું બનાવું છું’ ની મદદથી મારું માપ કાઢવાનો પ્રયત્ન કરે, ત્યારે હું મારું મસ્તક ઊંચું રાખી શકું છું અને તેમના પર ધ્યાન આપતી નથી, કારણકે હું જાણું છું, કે, પૈસો એજ સર્વસ્વ નથી.

તમારે જાણવું છે હું શું બનાવું છું?
હું તમારા બધાની જિંદગીમાં એક ફર્ક પેદા કરું છું! તમારા બાળકોને શિક્ષણ આપી, તૈયાર કરી, તેમને સીઈઓ, ડોક્ટર્સ અને એંજીનીયર્સ બનાવું છું!

તમે શું બનાવો છો મી. સીઈઓ?”

સીઈઓનું જડબું ખુલ્લુંજ રહી ગયું અને તેઓ ચૂપ જ રહ્યા.

"વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ"

"વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ"

 ૨૧ ફેબ્રુઆરી૨૦૧૮

  માતૃ ભાષા એ સોનું છે અને સાહિત્યકાર એનો ધડનાર છે.પછી આ સોનામાંથી કેવા ઘરેણા ધડવા એ જે તે ધડનાર પર આધારિત છે.તેથી મને મારી માતૃ ભાષા પ્રત્યે ગર્વ છે.
  કોઈ પણ પરિસ્થિતિ સુખ દુઃખ ઘટના બને તો તેમાંથી તેજસ્વીતા નું દર્શન આપણે આપણી માતૃ ભાષા કરાવે છે.
  જે લાગણી સાથેના હદયસ્પર્ષી વાત આપણે માતૃભાષા ના શબ્દો દ્વારા સમજાવી શકીએ એ બીજી કોઈ ભાષા દ્વારા ના સમજાવી શકીએ કારણકે માતૃભાષા થી ઉચેરું કોઈ નથી અને માતૃભાષા માં જે વ્યક્ત કરવાની મજા આવે તે બીજી કોઈ ભાષા માં મજા ન આવે કારણકે માતૃભાષા માં અનેરો આનંદ આવે છે.
  કોઈ વિદેશી ને ગુજરાતી માધ્યમ ની સ્કુલ માં મૂકી દો તો શું થશે ? આપણું માનસ જ આ વાત ની કલ્પના નહિ કરી સકે કે કોઈ વિદેશી આપણી ભાષા ભણી શકે અને જો કોઈ વિદેશી આપણી માતૃભાષા માં દરેક વિષય નું જ્ઞાન ન લઇ શકે તો બાળક કેવી રીતે અન્ય ભાષા ને પચાવશે?
   આજે બાળકો ના બને વિશ્વ ગુમ થઇ રહ્યા છે ન તો તેને ધૂમકેતુ ની વાર્તા કે ન તો તેને રમેશ પારેખ ના ગીતો આવડે છે કે ન તો એકેય અંગ્રેજી કવિ ના પ્રેમ માં પડી શકે છે. આ રીતના બાળક તેના બને પાસા ગુમાવે છે.
જેમ માં ની તુલના કોઈની સાથે ન કરી શકીએ તેવી જ રીતે માતૃભાષા ની પણ તુલના કોઈ સાથે ન થાય.

ઊંચ નીચ માં નથી માનતી અમારી ગુજરાતી ભાષા...,
એટલે જ તો અમારે  કેપિટલ કે સ્મોલ લેટર નથી હોતા..
ચાલો આપણે સૌ મળીને આપણી માતૃભાષા નું રક્ષણ કરીએ અને ગર્વથી કહીએ કે હું ગુજરાતી છું અને ગુજરાતી મારી માતૃભાષા છે મને ગુજરાતી હોવાનો ગર્વ છે અને માતૃભાષા પ્રત્યે મને પ્રેમ છે.

એ વિચારીને ફૂલે ગજ ગજ મારી છાતી,
હું ને મારી ભાષા બંને છીએ ગુજરાતી !!

જય હો ગરવી ગુજરાત
હું રહેવાશી ગુજરાત નો
ગુજરાતી મારી ભાષા છે.

વિશ્વ માતૃભાષા દિવસની શુભેચ્છાઓ ....

દહીંની કિંમત..!

જયારે એક ભાઇ ૪૫ વર્ષની ઉમરનાં હતાં ત્યારે તેમનાં ધર્મપત્નિનો સ્વર્ગવાસ થઈ ગયો.
તેમને બીજા લગ્ન્ન કરી લેવા માટે સગા-વહાલાએ ખુબ સમજાવ્યા
પરંતુ
તેમણે એમ કહીને બધાને ઇન્કાર કરી દીધો કે મારે એક જ દિકરો છે
અને
તે દિકરો મારી પત્નિની મને ભેટ છે.
તેને હું સારી રીતે જતન કરીને મોટો કરીશ અને તેમાં જ મારી જીંદગી કપાઇ જશે.
પુત્ર મોટો થયો તેના લગ્ન્ન પણ સારી રીતે કર્યા અને બધો જ કારોબાર પુત્રને હવાલે કરી દીધો અને પોતે નિવૃત જીવન ગાળવા લાગ્યા. 
પુત્રના લગ્ન્ન બાદ એક વર્ષ પછી તેઓ એક સવારનાં પૂત્રના ઓફીસે જવાના સમય પહેલાં જમવા બેઠા.
જમવાની શરૂઆત કર્યા બાદ તેમણે વહુને કહ્યુ કે વહુ બેટા દહીં હોય તો આપોને ?
પુત્રની પત્નિએ દહી નથી એવો જવાબ આપ્યો.
આ જવાબ પુત્ર ધરમાં દાખલ થતા સાંભળી ગયો.
પિતાજીએ જમી લીધુ અને પતિ-પત્નિ જમવા બેસે છે.
જમવામાં અન્ય ચીજો સાથે પ્યાલો ભરીને દહીં પણ પત્નિ પીરસે છે.
પુત્રે કોઇ પ્રતિક્રીયા ના આપી પરંતુ જમીને ઓફીસે જવા રવાના થઈ જાય છે.
થોડા દિવસો પછી પુત્રએ તેમના પિતાજીને કહ્યુ કે “ પાપા આજે તમારે મારી સાથે કોર્ટ આવવાનું
આજે તમારા પુનર્લગ્ન્ છે.
પિતાજીએ કંહ્યુ કે બેટા મારે હવે આ ઉમરે પત્નિની આવશ્યકતા નથી અને હું તને પણ એટલો સ્નેહ આપુ છું કે તારે પણ માઁની આવશ્યકતા નહીં હોય.
પછી બીજા લગ્ન્ન શું કામ ?
પુત્રએ જવાબ આપ્યો-
“ પિતાજી ના તો હું મારે માટે માઁ લાવી રહ્યો છું કે તમારા માટે પત્નિ”
હું તો માત્ર તમારા માટે દહીંનો પ્રબંધ કરી રહ્યો છું.
કાલથી હું મારી પત્નિ સાથે ભાડાનાં મકાનમાં રહીશ અને તમારી ઓફીસમાં એક કર્મચારી તરીકેનો પગાર લઈશ જેથી કરીને તમારા દિકરાની વહૂને દહીંની કિમત સમજાય.

બોધ.

માઁ, બાપ સંતાનો માટે એ.ટી.એમ. કાર્ડ બની શકે છે.

તો સંતાનોએ પણ માઁ-બાપ માટે આધાર કાર્ડ બનવું જોઇયે ને ?

મિત્રો તમને યોગ્ય લાગે તો જ બીજા મિત્રો સાથે શેર કરજો..

ડિલીટ મારતા પહેલા, અન્ય ગ્રુપ માં ફોરવર્ડ કરવાનું ચૂંકશો નહીં. કોઈ ની આંખો ખૂલી જાય તો, મોકલનાર ને આંગળી ચીંધવા નું પુણ્ય મળશે . ધન્યવાદ !

How To: આધાર કાર્ડને ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સ સાથે જોડતા શીખો અહીં

નોંધનીય છે કે એક પછી એક તમામ જરૂરી દસ્તાવેજો સાથે આધાર કાર્ડને જોડવામાં આવે છે. ત્યારે કેન્દ્રીય કાનૂન મંત્રી રવિ શંકર પ્રસાદે શુક્રવારે એક પ્રેસ કોન્ફર્ન્સમાં જલ્દી જ સરકાર આધાર કાર્ડને ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સ સાથે જોડશે તેવી જાણકારી આપી હતી. સાથે આ મામલે નિતિન ગડકરી જોડે પણ વાત કરવામાં આવશે તેમ તેમણે જણાવ્યું હતું. ત્યારે હવે પાનકાર્ડ અને બેંક સાથે પણ આધાર કાર્ડને જોડ્યા બાદ જો તમે તમારા ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સે પણ આધાર કાર્ડ સાથે ઓનલાઇન જોડવા માંગો છો તો નીચેના સરળ સ્ટેપ ફોલો કરો અને જાતે આધાર કાર્ડને ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સ સાથે જોડો. વધુ શીખો અહીં...

નોંધનીય છે કે આ માટે જલ્દી જ સરકાર નિર્ણય લેશે અને જલ્દી જ આ મામલે પ્રક્રિયા શરૂ કરવામાં આવશે. નોંધનીય છે કે અલગ અલગ રાજ્યોમાં આધાર કાર્ડને ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સથી જોડવા માટે અલગ અલગ પ્રક્રિયા હશે. જો કે આ માટે પરિવહન વિભાગની વેબસાઇટ પર એક લિંક પણ ઉપલબ્ધ રહેશે. કેવી રીતે જોડશો આધારને ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સથી જાણો અહીં

1. સૌથી પહેલા તમારા રાજ્ની રોડ પરિવહન વિભાગની વેબસાઇટ પર જાવ.

2. વેબસાઇટ પર આધાર નંબર એન્ટ્રી પર ક્લિક કરો.

3.રજિસ્ટ્રેશન નંબર કે લાયસન્સ માટે સર્ચ પર ક્લિક કરો

4. તે પછી પોતાનું રજિસ્ટ્રેશન નંબર કે લાયસન્સ નંબર એન્ટર કરો.

5. ગેટ ડિટેલ્સ પર ક્લિક કરો અને તમારા વાહનની ડિટેલ અહીં આવશે.

6. તેમાં નીચેની તરફ તમારે આધાર નંબર અને મોબાઇલ નંબરની કોલમ આપવામાં આવી છે.

7. તેમાં 12 અંકોનો તમારો આધાર નંબર અને મોબાઇલ નંબર એન્ટર કરો.

8. સબમિટ થયા પછી ક્લિક બટન દબાવો અને પછી તમાર મોબાઇલ પર એક કન્ફર્મેશન મેસેજ આવશે

આમ ઉપરોક્ત પ્રક્રિયા દ્વારા તમે તમારું આધાર કાર્ડ અને ડ્રાઇવિંગ લાયસન્સ લિંક કરી શકાશે